Ik ben niet wakker, nog niet echt
Hangend tussen de dag en de nacht
Ontken ik de druk op mijn borst
Om zo nog net wat langer
Niet te hoeven denken
Aan je haar en je ogen, je ongelofelijk lieve lach
Je blijdschap, zoals alleen jij die kent
Je verdriet, zoals alleen jij die kan voelen
Je liefde, zoals alleen jij die kan geven
En je verhalen van een leven geleefd, zonder mij
Over een paar minuten mis ik je als voorheen
Maar voor nu doe ik net alsof ik weer ga slapen
En negeer ik de zon die stilletjes begint te schijnen
Om zo net wat minder lang
Zonder jou te zijn